Iz Bereżan do kadri [1]

Iz Bereżan do kadri
Siczowyky mandżały,
Tam krajałos serdeńko
Iz hor’ja i peczały.

Kerwawyłos serdeńko
I byłos do zahynu,
Bo w Bereżanach pokynuw
Kochanuju diwczynu.

Och, buw to raz wesełyj czas,
Jak mołodiż huljała,
Ach, buło w mene szczastja raz –
Ne dowho to trywało.

U haju, w zełenim haju
Sydiw ja razom z neju,
Swityw misjac wysoko
Nadi mnow i nad neju.

Wona tak ljubo-myło
Do mene promowljała,
Tułyłas, mow dytjatko, –
I ruky sprotjahała.

– Proszczaj, moje orljatko,
Mij sonjacznyj prominnju,
Moja ty osołodo
W wojennomu terpinnju.